Czy sonda oksymetryczna z klipsem na palec może być używana w uchu?

przegląd

Blood oxygen probes are widely used to assess oxygen saturation (SpO 2) to guide patient care and monitor response to treatment. However, improper placement of the oximetry probe can affect the oximetry of healthy and normal oxygen content outpatient patients. One study evaluated how treatment decisions were influenced by an SpO 2 value, obtained by placing a finger-clip-on blood oxygen probe on the auricle of 46 patients undergoing the trial, compared with an arterial blood gas (ABG) (SaO 2) analysis measured from the finger. There was no statistical difference between finger probe saturation and SaO 2, with a mean difference of -0.66% (P>{{0}}.05). Wystąpiła znacząca różnica w wysyceniu uszu (-4,29 procent; P < 0,001). Analiza pacjentów z hipoksją (SaO 2<90%) showed significant differences between ABG SaO 2 and finger and ear SpO 2. The study provides evidence that placing finger clip blood oxygen probes on the ear is unsafe clinical practice and may lead to poor patient management.

Sonda do pomiaru tlenu we krwi to pośrednia, nieinwazyjna, dokładna i bezpieczna metoda pomiaru saturacji krwi tlenem (SpO2). Jest szeroko stosowany do rejestrowania obserwacji klinicznych w różnych warunkach ambulatoryjnych i szpitalnych. Wiele schematów leczenia opiera się na pomiarach nasycenia tlenem, na przykład podczas oceny i odpowiedzi na interwencje, takie jak tlenoterapia i wentylacja nieinwazyjna (NIV). Ostatnio do monitorowania stanu pacjentów z COVID{3}} podczas pobytu w szpitalu używano sond do pomiaru tlenu we krwi.

Sonda oksymetryczna jest przeznaczona do rejestrowania SpO 2 poprzez pomiar absorpcji hemoglobiny utlenionej (HbO 2) i hemoglobiny odtlenionej (Hb) przy określonych długościach fali światła. Sonda pulsoksymetryczna zawiera diody elektroluminescencyjne (diody LED), które emitują światło o dwóch długościach fali -- czerwone (660 nm) i podczerwone (940 nm) -- z jednej strony sondy do fotodetektora po drugiej . Pulsująca krew tętnicza podczas skurczu serca dostarcza do tkanek natlenioną hemoglobinę (HbO 2 ), co powoduje pochłanianie większej ilości światła podczerwonego, a więc mniej światła dociera do fotodetektora. Dlatego poziom nasycenia krwi tlenem określa stopień absorpcji światła. Wyniki są przetwarzane, a cyfrowy odczyt wyników pulsoksymetrii jest wyświetlany na ekranie pulsoksymetru jako SpO2.

Dokładność pulsoksymetru zależy od różnicy między wartością SpO2 zmierzoną przez pulsoksymetr a nasyceniem tlenem zmierzonym podczas równoczesnego pobierania próbek gazometrii krwi tętniczej (ABG) (SaO2). Producent zapewnia dokładność 2 procent przy odchyleniu standardowym (SD) 2-3 procent różnicy, ale istnieją dowody na to, że błąd pomiaru jest zwykle bliższy 3-4 procent . Jest to również w dużym stopniu zależne od ciągłej niezawodności długości fali emitowanego światła, ale zmiany funkcjonalne (takie jak uszkodzenia spowodowane ogólnym zużyciem lub czyszczeniem diod LED) mogą zmienić szybkość absorpcji światła, co wpłynie na dokładność szacunków SpO 2 Zatem średnia różnica między SaO 2 i SpO 2 staje się większa, gdy SpO 2 spada poniżej 80 procent z powodu niedokładności kalibracji i pomiarów nasycenia krwi tlenem.

Na dokładność odczytu nasycenia tlenem ma wpływ siła tętna tętniczego, ruch ciała, interferencja kolorów, pulsacja żylna i różne czynniki fizyczne. Zmierzone nasycenie zmienia się również znacząco wraz ze zmianami wentylacji związanymi z kaszlem, mówieniem, wstrzymywaniem oddechu i aktywnością fizyczną. Sonda pulsoksymetryczna, choć łatwa w wykonaniu, wymaga przeszkolenia w zakresie umiejętności klinicznych, aby zapewnić uzyskiwanie dokładnych odczytów. Istnieją dowody na to, że klinicyści nie zawsze są świadomi ograniczeń sond do pomiaru tlenu we krwi oraz że artefakty ruchowe i słaba jakość sygnału mogą prowadzić do niedokładnych odczytów. Ze względu na te czynniki pomiar nasycenia należy obserwować przez kilka minut, aby określić najczęściej mierzoną wartość, zamiast polegać na pierwszej dostarczonej wartości.

Ponieważ sonda tlenu we krwi mierzy ilość światła przepuszczanego przez tkankę, każde jasne światło padające bezpośrednio na czujnik może potencjalnie powodować niedokładne odczyty. Jeśli czujnik zostanie założony nieprawidłowo lub w miejscu tkanki nieokreślonym przez producenta, na przykład przy użyciu sondy pulsoksymetrycznej z klipsem na palec w uchu, może wystąpić bocznik optyczny, gdy światło dociera do detektora i nie przenika do tkanki przez krew . Wpływ na mierzoną wartość SpO 2 będzie zależał od tego, które długości fal światła podlegają bocznikowi optycznemu, a także od zewnętrznych źródeł światła, które mogą zatem zwiększać lub zmniejszać zarejestrowaną wartość rzeczywistą. Z tego powodu sondy pulsoksymetryczne należy stosować wyłącznie tam, gdzie są przeznaczone.

Rada

Pomiary SpO 2 należy zawsze sprawdzać pod kątem dokładności, oceniając wizualnie przebieg fotoelektrycznej pletyzmografii na sprzęcie do pulsoksymetrii, używając sondy umieszczonej w odpowiednim miejscu. Zmniejszone krążenie obwodowe, określone przez słabą siłę krzywej, należy uznać za ograniczenie pomiaru, które spowoduje niedokładne odczyty SpO 2. W takich przypadkach należy określić odpowiednią alternatywną sondę oksymetryczną, taką jak sonda oksymetryczna z klipsem na ucho/zaciskiem na czoło lub gazometrię.